Annem hayvanları yaralı-hasta hayvanları iyi etmek konusunda inanılmaz bir yeteneğe sahipti, çocukluk anılarımda evde sağaltım altında olan hayvan olmayan zaman nerede ise hatırlamıyorum. Kanadı kırık çeşitli kuşlar, kabuğu ezik bir kaplumbağa, göz enfeksiyonu olan bir kirpi hatırladığım en ilginçleri ve elbette envai çeşit ve sayıda çocuklar tarafından hırpalanmış, araba çarpmış, zehirlenmiş kediler...
Mahalleli, konu komşu ellerinde aynen bu şekilde tuttukları hayvanları getirirlerdi hep. Fotoğraf o anılarımı canlandırdı birden, sevgili annem de rahmet istedi herhalde. Hayatta olsaydı rahmetli, öğlen arasında, veya mesainin rahatladığı bir zaman bulup Hastanebayırına, anneme çıkarıverirdiniz...
Çocukluk, ergenlik, insan bu zenginliğin kıymetini bilemiyor, belki annemdeki Allah vergisi idi ama keşke zamanında bir şeyler kapabilseymişim, kapmak için çaba gösterseymişim diyorum.
Umarım sizin ellerinizde de sağlığına kavuşacak bu şirin.