müthiş bir gözlem ve belge...
hep anadolu insanı der dururuz, hakikaten anadoludaki yardımlaşma ve dayanışma şehire gelince esrarengiz biçimde kayboluyor. insanımız şehirde sudan çıkmış balık gibi oluyor. herkes mevkini koruma gayreti içinde; trafikte, markette sırasını vs.
kanlı bıçaklı kavgada mazluma yardım etmeden geçerken, en ufak trafik kazasında binlerce seyirci halini alır vs. vs.
lakin bu şehirdekilerin yardımseversizliliği sadece bizim memlekettekilere mahsus. değişik tarih ve vesilelerle değişik dünya şehirlerinde gözlemdeğim olay yardım ihtiyacı olan insana hiç sorgusuz koşulduğu yönünde...
hakketen bizim şehir yaşamına geçtikten sonraki dönüşümümüzün sosyolojik olarak çok iyi irdelenmesi gerekiyor, çünkü normal değil, hastalıklı bir durum...